Żmija

Jak mawiał Lec, nawet najdłuższa żmija mija, więc nie ma siły - mój niebyt także.

Dziś, gdy byłam na spacerze z Martitą, uświadomiłam sobie, że mój plan pozostania tego lata mistrzynią sportów wodnych, tudzież sportów jakichkolwiek nadal pozostaje w sferze mrzonek i pijackich zapędów. Smutna refleksja naszła mnie pod wpływem nieudanego przerzucenia nogi przez pień zwalony na drogę.
Zatem martwy drzewostan wprawił mnie w ten trochę refleksyjny nastrój i chęć niedużego podsumowania -


Ilość wizyt na plaży tego lata: (jak przystało na prawdziwego mieszkańca nadbałtyckiego miasta) 3

Ilość zaplanowanych wycieczek do egzotycznych krajów: 1

Ilość ubrań, butów i kosmetyków kupionych na wycieczkę do egzotycznych krajów: 1000

Ilość odbytych wycieczek do egzotycznych krajów: 0



Czego mnie to nauczyło?
Plany są źródłem rozczarowań, a letnie ciuchy, które kupujesz w lipcu, w drugiej połowie sierpnia są dwa razy tańsze.

Gdy Pegaz wyjeżdża

Gdy Pegaz wyjeżdża ode mnie, najgorszy nie jest sam moment jego wyjazdu, tylko moment mojego powrotu do domu, w którym go nie ma.


Gdy chowam jego ręcznik i kapcie.



Albo gdy widzę nasze kubki.


Wtedy czasem pomagają plany na niedaleką przyszłość.

Albo czekolada.


I Garfield.




A czasem nie pomaga nic.

To have and to hold

Chociaż już nie myślę o przyszłości jak kiedyś, to ten jeden raz zrobiłam wyjątek i już pomyślałam o prezencie walentynkowym dla siebie:

TAAAAAAAAAAADAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAM

Robię sobie Black Celebration :)(:

Kto ze mną?

Lipiec

Środa. Najdłuższy dzień roku. Trwa około tygodnia i właśnie się zaczęła.


A tam na mnie w czwartek już czeka urlop i słońce i Heineken Opener Festival i Zlot Żaglowców w Gdyni i Sowa ze swoimi znajomymi....

I Taki Jeden :)
I nie mogę przestać się uśmiechać :)



:)

Październik. Gorzkie żale.

Pierwszy dzień radosnego bezrobocia miałam świętować spaniem do południa.
A tu proszę, 6:20 w nocy a ja oczy otwarte i nie ma mowy o dalszym spaniu. Przez ostatnie 2 miesiące o tej porze siłą woli (mam bardzo silną wolę - robi ze mną, co chce) zwlekałam się z łóżka rozmyślając o tym, jak to będę kiedyś spać do 16..

Miałam iść na fitless a potem do K. podpisać się jej na gipsie, ale totalnie się przeziębiłam, rozłożyłam i jestem mocno pociągająca.


Jednym słowem, nie ma co planować moi Drodzy. Miałam urodzić D. gromadkę ślicznych, grubych dzieci z dołeczkami na rączkach a z tego wszystkiego został mi tylko jeden całkiem spory dołeczek.

Trudno, w obliczu takiej ostateczności - siadam do nauki.

Nareszcie

Przede mną wiele dni wytężonej pracy i nauki.
Wyrzeczeń. Nieprzespanych nocy.
Trudu i znoju.

Zacznę od przestudiowania najnowszego katalogu Ikei.

Kumulacja

Puściliście już lotka?

Jak już zgarnę te miliony, to rzucam studia, rzucam Bloga, jadę po bruneta z niebieskimi oczami i tyle mnie widzieli, o!


Aha, zabiorę ze sobą moją A. i Mamę.

Czesław śpiewa a Iga pisze

Plan jest taki: będę tu pisać o mszycach, które obsiadły naszą nasturcję, o pani od Sary, która jest strasznie miła, o sąsiadach, którzy kłócą się tak głośno, że słyszy ich cały blok, o Iwonce, której jestem fanką, o zegarku, który sie nadtłukł po wyrzuceniu go z kabiny prysznicowej na kafelki, o pracy magisterskiej, którą niedługo skończę, o dziennikarzach, którzy nigdy nie przychodzą i pięknej A. o tym, jakie piękne rzeczy robi, o drugiej pięknej A., o tym, jak pięknie śpiewa.
Nie będę pisać o religii, polityce i o tym, jaka jestem nieszczęśliwa.

Witaj na moim blogu.